Η Σπουδαστική Ένωση Λημνίων και το περιοδικό "Λημνιακή Γενιά"

[Αναδημοσίευση με προσθήκες]

Αμέσως μετά τη μεταπολίτευση του 1974 δημιουργήθηκαν στην Αθήνα πολλοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι διαφόρων χωριών της Λήμνου, με σκοπό τα μέλη τους να βρίσκονται με τους συντοπίτες τους, να μαθαίνουν νέα από το χωριό τους, να αλληλοϋποστηρίζονται, να διασκεδάζουν και γενικότερα να αναπληρώνουν όσο ήταν δυνατό την έλλειψη της μακρινής πατρίδας. Κάποιοι από αυτούς τους συλλόγους προχώρησαν και σε έκδοση εντύπων, όπως η Φωνή του Μούδρου κ.ά.

Το Εικοσιένα

Η συμβολή της παιδείας στον ξεσηκωμό

Τα γεγονότα της επανάστασης

Η επανάσταση του 1821 αποτελεί το σημαντικότερο γεγονός της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Η απόσταση των δύο αιώνων από τότε, συχνά μας οδηγεί σε μια αθέλητη υποβάθμιση της σημασίας της. Όμως, αν δεν υπήρχε το ’21 δεν θα υπήρχε ο Ελληνισμός όπως τον γνωρίζουμε σήμερα.

«Λογισμοί στο σύθαμπο» - Η παρουσίαση του βιβλίου

 «Λογισμοί στο σύθαμπο»

Το χρονικό της βραδιάς

Φ. Μαζαράκης, Θ. Μπελίτσος, Μ. Δανιήλ, Γ. Μπαρμπέρης
[φωτ. Βασίλης Γκίκας]

Παρασκευή, 22 Φλεβάρη 2019

Βιβλιοπωλείο Ad Libitum, Νικομηδείας 18 Ν. Σμύρνη

Σουρούπωνε στον Θερμαϊκό

Άγνωστος μεταξύ αγνώστων αγνάντευα το πέλαγο. «Επαρχιώτης στην Ομόνοια», έλεγε ο Διονύσης. Κάπως έτσι κι εγώ, ήμουν ένας Αθηναίος «επαρχιώτης» που είχε ανεβεί στο Λευκό Πύργο και κοιτούσε τη θάλασσα.

Σουρούπωνε στον Θερμαϊκό και το νερό έπαιζε με το φως του δειλινού. Οι όμορφες εικόνες χάιδευαν απαλά την αναστατωμένη μου ύπαρξη.

«Με καλοδέχθηκε η φτωχομάνα», σκέφτηκα.

Μυρωδιά γλυκάνισου

"Le Cirque bleu", Marc Chagall

Ο Άρης κάνει πόλεμο

Σε μια βρώμικη στοά στου Ψυρρή

Αίματα, κόκκινο νερό

Σαρδέλα παστή και λουκάνικο

Ο Σπίθας σαλτάρει ν’ αρπάξει τη ρεζέρβα

Μυρωδιά γλυκάνισου και γραβιέρας

Είμαστε άοπλοι

Σ’ ένα καραφάκι ούζο Μυτιλήνης

Αδέρφια μας στρατιώτες

Μια σταγόνα ανθρωπιάς αναζητήσαμε

Θ. Μύθος, 13-1-2019

Πώς γίνεται;

Πώς γίνεται να θαυμάζω τις ίδιες εικόνες;

Πώς γίνεται να μην αλλάζουν τα χρώματα;

Πώς γίνεται να χάνεται πάντα το όνειρο;

Πώς γίνεται να μην αλλάζει ο κόσμος;

Πώς γίνεται να γυρίζω γύρω από το ίδιο άστρο;

Πώς γίνεται να ακούω τα ίδια παραμύθια;

Πώς γίνεται να οσμίζομαι τις ίδιες μυρωδιές;

Πώς γίνεται να μην αλλάζει ο κόσμος;

Πώς γίνεται να ακούω τα ίδια τραγούδια;

Πώς γίνεται να βγάζω τις ίδιες φωτογραφίες;

Πώς γίνεται να γράφω πάντα την ίδια ιστορία;

Πώς γίνεται να μην αλλάζει ο κόσμος;

Πώς γίνεται να γράφω πάντα την ίδια ιστορία;

Πώς γίνεται να γράφω πάντα την ίδια ιστορία;

Πώς γίνεται να γράφω πάντα την ίδια ιστορία;

Πώς γίνεται;

Θ. Μύθος, 31/12/2018.

Ο Άη Βασίλης και τα χαμένα παραμύθια

 

-Παρακαλώ; ρώτησε μια συμπαθητική γυναικεία φωνή, μάλλον ηλικιωμένης κυρίας.

-Καλησπέρα, για την αγγελία σας παίρνω, απάντησα αμήχανα, χωρίς να ξέρω τι να πω.

 Είχα καλέσει πιο πολύ από περιέργεια παρά για να απαντήσω. Μου αρέσει να χαζεύω τις μικρές αγγελίες, όχι όσες αφορούν ακίνητα, αυτοκίνητα και τα παρόμοια, αλλά τις κάπως ιδιόρρυθμες. Είναι μια μορφή διασκέδασης κι αυτή, κάτι σαν άσκηση του μυαλού. Αντί να λύνω σταυρόλεξα ή σουντόκου, εντοπίζω παράξενες ανακοινώσεις και προσπαθώ να αναπαραστήσω το περιβάλλον που τις γέννησε. Κάπως έτσι, στην κατηγορία «Απολεσθέντα», εντόπισα την πιο αινιγματική αγγελία που είχα συναντήσει ποτέ: